از «عمر بن خطّاب» روایت کرده است که رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله فرمود: هیچکسى به اندازه على علیه السّلام به کسب فضائل نائل نیامده است؛ فضائل آن حضرت به اندازه‏اى است که هر کسى به حقیقت آنها برسد، او را به راه راست هدایت مى‏کند و از گمراهى رهائى مى‏بخشد.
 «طبرانى» هم، این روایت را نقل کرده است.

الریاض النضرة 2/ 214، نوشته عالم اهل سنت: ابی جعفر احمدبن عبدالله

(مشهور به«محب طبری»)

پ.ن: بعضی ها از جمله جناب ابوبکر معتقد بودند که ملاک انتخاب خلیفه، افضلیت است.

با توجه به نص صریح قرآن : " (اطیعوا الله) و اطیعوا الرسول(ه) ..." (آل عمران 32، 132-نساء 59- مائده 92- انفال 1،20،46- نور 54،56- محمد 33- مجادله 13- تغابن 12 ) روایت زیر را بخوانید:

(4556)- [3 : 118] أَخْبَرَنَا أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الشَّیْبَانِیُّ مِنْ أَصْلِ کِتَابِهِ، ثنا عَلِیُّ بْنُ سَعِیدِ بْنِ بَشِیرٍ الرَّازِیُّ بِمِصْرَ، ثنا الْحَسَنُ بْنُ حَمَّادٍ الْحَضْرَمِیُّ، ثنا یَحْیَى بْنُ یَعْلَى، ثنا بَسَّامٌ الصَّیْرَفِیُّ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَمْرٍو الْفُقَیْمِیِّ، عَنْ مُعَاوِیَةَ بْنِ ثَعْلَبَةَ، عَنْ أَبِی ذَرٍّ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ:

«مَنْ أَطَاعَنِی فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ، وَمَنْ عَصَانِی فَقَدْ عَصَى اللَّهَ، وَمَنْ أَطَاعَ عَلِیًّا فَقَدْ أَطَاعَنِی، وَمَنْ عَصَى عَلِیًّا فَقَدْ عَصَانِی».

ابوذر از رسول خدا صلى الله علیه وآله نقل کرده است که فرمود: هرکس از من اطاعت کند، از خداوند اطاعت کرده است، هر کس از فرمان من سرپیچى کند، به راستى که از فرمان خداوند سرپیچى کرده است. هر کس از على اطاعت کند، از من اطاعت کرده است، هر کس از فرمان او سرپیچى کند، به راستى که از فرمان من سرپیچى کرده است .

هَذَا حَدِیثٌ صَحِیحُ الإِسْنَادِ، وَلَمْ یُخَرِّجَاهُ.

المستدرک على الصحیحین ج3، ص121، ح4617

شمس الدین ذهبى در تلخیص المستدرک این روایت را تصحیح کرده است:

المستدرک علی الصحیحین و بذیله التلخیص للحافظ الذهبی، ج3، ص121، کتاب معرفة الصحابة، باب ذکر اسلام امیر المؤمنین، طبعة مزیدة بفهرس الأحادیث الشریفة، دارالمعرفة، بیروت،1342هـ. 

برای مشاهده جلد کتاب روی اسم کتاب کلیک کنید.

برای مشاهده صفحه ی کتاب حاوی روایت روی ادامه ی منبع کلیک کنید.

مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْکَدِرِ عَنْهُ: حَدَّثُونَا عَنْ أَبِی بَکْرٍ السَّبِیعِیِّ قَالَ: أَخْبَرَنَا أَبُو عَرُوبَةَ الْحَرَّانِیُّ قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ مُصَفًّى قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِیمِ بْنُ وَاقِدٍ، عَنْ أَیُّوبَ بْنِ سَیَّارٍ «1» عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْکَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَةُ عَلَى النَّبِیِّ ص وَ لَیْسَ فِی الْبَیْتِ إِلَّا فَاطِمَةُ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ وَ عَلِیٌّ إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً فَقَالَ النَّبِیُّ ص: اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلِی.

منبع:شواهد التنزیل نوشته حسکانی عالم سنی ، ج 2، ص 28

ترجمه: (آقای روحانی)

محمّد بن منکدر از جابر بن عبد اللَّه نقل کرد؛ وقتى آیه کریمه إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً بر رسول اللَّه صلى اللَّه علیه و آله نازل شد، در سراى آن حضرت، على، فاطمه، و حسن و حسین علیهم السّلام حضور داشتند.
نبى صلى اللَّه علیه و آله فرمود:
 «اللّهمّ هؤلاء أهلى»
خدایا این چهار تن اهل بیت من هستند که مورد لطف بیکران تو قرار گرفتند.

عبید الله بن احمد حسکانى که از علمای سنی می باشد در کتاب شواهد التنزیل در صفحه ی 417 در تفسیر آیات 1 تا 3 سوره ی نباء چنین می نویسد:

فرات بن إبراهیم الکوفی قال: حدثنی جعفر بن محمد الفزاری حدثنا محمد بن الحسین، عن محمد بن حاتم، عن أبی حمزة الثمالی قال سألت أبا جعفر عن قول الله تعالى: عَمَّ یَتَساءَلُونَ، عَنِ النَّبَإِ الْعَظِیمِ فقال: کان علی یقول لأصحابه: أنا و الله النبأ العظیم الذی اختلف فی جمیع الأمم بألسنتها و الله ما لله نبأ أعظم منی، و لا لله آیة أعظم منی.

1074 و رواه غیره [أیضا] عن أبی جعفر [ع‏]:
أبو النضر فی تفسیره قال: حدثنی إسحاق بن محمد البصری قال: حدثنی محمد بن الحسن بن شمون، عن عبد الله بن عمرو، عن عبد الله بن حماد الأنصاری عن أبان بن تغلب قال سألت أبا جعفر عن قول الله: عَنِ النَّبَإِ الْعَظِیمِ قال: النبأ العظیم علی و فیه اختلفوا لأن رسول الله لیس فیه اختلاف .

1075 و أخبرنا عقیل بن الحسین حدثنا علی بن الحسین حدثنا محمد بن عبید الله حدثنا أبو بکر الآجری بمکة حدثنا موسى بن إبراهیم الخوری «2» حدثنا یوسف بن موسى القطان، عن وکیع، عن سفیان عن السدی، عن عبد خیر عن علی بن أبی طالب قال أقبل صخر بن حرب حتى جلس إلى رسول الله ص فقال: الأمر بعدک لمن قال:
لمن هو منی بمنزلة هارون من موسى. فأنزل الله عَمَّ یَتَساءَلُونَ یعنی یسألک أهل مکة عن خلافة علی عَنِ النَّبَإِ الْعَظِیمِ الَّذِی هُمْ فِیهِ مُخْتَلِفُونَ فمنهم المصدق و منهم المکذب بولایته، کَلَّا سَیَعْلَمُونَ ثُمَّ کَلَّا سَیَعْلَمُونَ و هو رد علیهم سیعرفون خلافته أنها حق إذ یسألون عنها فی قبورهم فلا یبقى منهم میت فی شرق و لا غرب و لا بر و لا بحر إلا و منکر و نکیر یسألانه یقولان للمیت: من ربک و ما دینک و من نبیک و من إمامک.

ترجمه:

ابو حمزه ثمالى حکایت کرد؛ از ابو جعفر علیه السّلام در تفسیر عَمَّ یَتَساءَلُونَ. عَنِ النَّبَإِ الْعَظِیمِ‏ سؤال کردم.

در جواب فرمود: علىّ بن ابى طالب علیه السّلام به اصحاب خود مى‏گفت: به خدا سوگند من نباء عظیم هستم که تمامى امّت در باره من اختلاف کردند.

به خدا سوگند، خداى سبحان را نبئى عظیم‏تر و بزرگتر از من نیست و هیچ آیه‏اى از من بزرگتر براى ربّ العالمین نیست.

سفیان ثورى از سدىّ از عبد خیر و او از على بن ابى طالب علیه السّلام نقل کرد؛ صخر بن حرب به حضور رسول اللَّه صلى اللَّه علیه و آله رسید و در کنارش نشست و سؤال کرد؛ حکومت و خلافت بعد از تو به عهده کیست؟

نبى صلى اللَّه علیه و آله فرمود: آن کس که براى من به منزله هارون براى موسى علیه السّلام بود، او جانشین من است.

در همین حین آیه کریمه‏ عَمَّ یَتَساءَلُونَ‏ بر رسول اللَّه فرود آمد. آن هنگام که اهل مکّه از خلافت على علیه السّلام مى‏پرسیدند. بعضى ولایت او را تصدیق و بعضى دیگر تکذیب مى‏کردند.

کَلَّا سَیَعْلَمُونَ. ثُمَّ کَلَّا سَیَعْلَمُونَ‏، این آیه شریفه انکار و اعتراض بر گفتار آنانى است که ولایت على علیه السّلام را نمى‏پذیرند، در آینده نزدیک مى‏فهمند که خلافت او بر حقّ بود. چون در قبر از آنان سؤال مى‏شود من ربّک و ما دینک و من نبیّک و من امامک.

نکیر و منکر دو فرشته مخصوص در قبر مى‏پرسند، پروردگارت کیست؟ دینت چیست؟ نبىّ‏ات کیست و امام خود را معرّفى کن.

حدثنا الحاکم أبو عبد الله الحافظ جملة قال: حدثنی عبد العزیز بن نصر الأموی قال: حدثنا سلیمان بن أحمد الحصی قال: حدثنا أبو عمارة البغدادی قال: حدثنا عمر بن خلیفة أخو هوذة قال: حدثنا عبد الرحمن بن أبی بکر الملیکی قال: حدثنا محمد بن شهاب الزهری عن نافع عن ابن عمر قال: قال رسول الله ص قال لی جبرئیل قال الله تعالى ولایة علی بن أبی طالب حصنی فمن دخل حصنی أمن من عذابی.

شواهد التنزیل لقواعد التفصیل ص 170- از عبید الله بن احمد حسکانى از علمای سنی

خداوند فرمود:ولایت على علیه السّلام قلعه و پناهگاه امن من است، هر کسى داخل این پناهگاه شود از عذاب و خطرات محفوظ خواهد ماند.

الحَمدُ لله الّذی جَعَلَنا مِنَ المُتِمَسِّکین بِولایَتِ علی بن ابی طالب (ع)